Zandvoort aan Zee

Een heerlijke dag aan het strand van Zandvoort aan Zee, mooi weer, vrolijke kinderen, wat wil een mens nog meer.






---
pmc © 30 juli 2019

er-op-uit

Vandaag, zaterdag 25 november samen met een vriendin een dagje naar Maastricht geweest. We hadden allebei een Dagkaart (Dag Dal Vrij). Deze was een tijdje geleden bij de AH in de bonus voor 15 euro. Dit weekend was ook gunstig om te reizen omdat er relatief weinig werkzaamheden aan het spoor waren en gelukkig geen in de richting van Maastricht.
Het was erg druk in de trein en we waren niet de enige met de bonus Dagkaart van de AH. We zaten in een stiltecoupé, maar dat was een vreselijke vergissing. Dat doe ik echt nooit meer (als ik samen met iemand anders ver moet reizen). De eerste minuten vanaf het vertrek van Amsterdam Centraal was iedereen gezellig aan het kletsen op één meneer na. Deze liet al snel aan iedereen weten dat het een stiltecoupé is en dat iedereen zijn/haar mond moest houden. Twee-en-een-half uur tot aan Maastricht bleef het stil. Uit verveling ging ik via een kladblokje dat ik toevallig bij me had met mijn omgeving communiceren, het was hilarisch en al snel had ik de lachers op mijn hand.

Het was alweer een eeuwigheid geleden dat ik in Maastricht ben geweest, de laatste keer was namelijk in de zomer van 1990 met Preuvenmint. Vandaag een rondje binnenstad middels een stadswandeling via een plattegrond verkrijgbaar bij de plaatselijke VVV. Tijdens het wandelen regelmatig een tussenstop gemaakt om iets warms te drinken, het was namelijk stervenskoud voor mij, zo'n nare waterige kou. Natuurlijk ook weer eens diversen soorten echte Limburgse-vlaaien gegeten. Voordat we weer met de trein terug naar Amsterdam hebben we eerst nog heerlijk Thais gegeten bij Tabkeaw in de Rechtstraat op nummer 102, echt een aanrader. De terugreis was het wederom erg druk en gezellig, geen stiltecoupé deze keer, wel veel mensen met heel veel bagage. Het was een leuke dag ondanks dat ik af en toe te kampen had met vervelende pijntjes en bijwerkingen van een nabehandeling van de leukemie.

Vandaag was ook de verjaardag van mijn moeder, ze zou 88 jaar zijn geworden als ze niet in 2016 was overleden. Ik heb nog even aan haar gedacht, maar ik kan me geen leuke momenten meer herinneren.



---
pmc © 25 november 2017

Art Deco - Paris

Vandaag naar de tentoonstelling Art Deco - Paris in het Gemeentemuseum in Den Haag geweest. Erg mooi en veelzijdig, is echt de moeite waard. De tentoonstelling bevat mode, toegepaste kunst, schilderkunst, beeldhouwwerken, juwelen, prenten, fotografie en film.
Art Deco - Paris is te zien van 14 oktober 2017 t/m 4 maart 2018

Voor meer informatie, zie de website: Gemeentemuseum Den Haag

---
pmc © 10 november 2017

Voor de trein...

...springen!

Naast station Amsterdam Lelylaan staat sinds donderdag 29 oktober een oud NS treinstel. Twee wagons van de uitgerangeerde trein gaan in de toekomst dienen als restaurant.

De trein moet volgens de initiatiefnemers van Urban Space Agency "de buurt gaan verbinden". Rondom de trein wordt een "dorpje" gecreëerd waar mensen gaan wonen en ondernemers uit Nieuw-West zich kunnen vestigen. Het dorp, dat 'Arrival Place' gaat heten, wordt op een duurzame manier gebouwd met houten hergebruikte units en andere hergebruikte materialen. "In het dorpje gaan ongeveer veertig mensen wonen. Dat kunnen zowel studenten als vluchtelingen zijn. Ondernemers uit de buurt kunnen voor een redelijke prijs een ruimte huren. De trein moet het centrale middelpunt van het dorp worden. Het is de bedoeling dat de trein en de rest van Arrival Place voor minimaal vijf jaar bij station Lelylaan blijft staan.

Aan de graffiti te zien mogen ze wel opschieten, voor je het weet is het hele treinstel gesloopt of uitgebrand, Oud en Nieuw staat namelijk ook nog voor de deur. Er is geen deugdelijke afrastering of beveiliging.

Bron: NU.nl




---

UPDATE: donderdag 28 juli 2016

Er komt toch geen restaurant in een oude trein bij station Lelylaan.

Het vorig jaar geplaatste treinstel zal mogelijk weer door de NS worden weggehaald, zo zegt stadsdeel Nieuw-West tegen De Westkrant. De initiatiefnemer, het bedrijf Urban Space Agency, is namelijk failliet verklaard nadat ze geen uitbater kon vinden.

Lees ook: Buurt wil af van braakliggend terrein Lelylaan
Het treinstel zou de kern worden van een tijdelijk dorpje bij station Lelylaan en moest uitgroeien tot een nieuwe, alternatieve hotspot. In het dorpje zouden ook tientallen zeecontainers komen met plek voor winkeltjes of kunstenaars.

Bron: AT5

---
pmc © 4 december 2015

Experiment

Vandaag een experiment gedaan met het reizen van een OV-chipkaart. De bedoeling was om op en neer te reizen van station Amsterdam Lelylaan naar station Amsterdam Centraal zonder dat er geld van je tegoed word afgeschreven.

Bij Amsterdam Lelylaan zijn er gesloten toegangpoortjes, je bent dus wel verplicht om in te checken met de OV-chipkaart anders kom je niet op het perron. Erover heen springen gaat niet, de poortjes zijn te hoog.
Het was erg druk in de trein en het duurde ook even voordat iedereen de trein en het perron op Amsterdam Centraal had verlaten. Via perron 14a ging ik weer terug naar Amsterdam Lelylaan.
Om bij Amsterdam Lelylaan weer door de poortjes het station te kunnen verlaten, ben je weer verplicht om uit te checken. Ik was dus erg benieuwd wat ik te zien zou krijgen na ongeveer uur reizen (met wachten en overstappen) bij het uitchecken met de OV-chipkaart. Bij het uitchecken kreeg ik de volgende melding te zien op het schermpje: 'Inchecken geannuleerd'. Waarschijnlijk denkt het systeem dat ik iemand ben gaan ophalen of gaan uitzwaaien, maar aangezien dat er precies 60 minuten tussen het in- en uitchecken zat, toon ik aan dat dit niet klopt. Bij thuiskomst voor de zekerheid via mijn account de reishistorie gecontroleerd, deze gaf keurig aan waar en hoe laat ik ben in- en uitgecheckt en dat er geen tegoed van mijn saldo is afgeschreven.

In principe kun je een rondje Nederland reizen voor € 10,00 (instaptarief). Op stations zonder poortjes kun je even de desbetreffende stad in lopen. Dit lijkt me leuk om eens uit te proberen, rondje Nederland: Amsterdam CS - Breda, Breda - Arnhem, Arnhem - Groningen, Groningen - Amsterdam CS, ruim 7 uur reizen met wachten en overstappen.








---
pmc © 10 oktober 2015

Anton Corbijn 1-2-3-4 - Fotomuseum Den Haag

Fotomuseum Den Haag presenteert een grote expositie rond het werk van Anton Corbijn naar aanleiding van diens zestigste verjaardag. Voor de tentoonstelling 1-2-3-4 ( one-two-three-four) blikt de beroemdste Nederlandse portretfotograaf terug op zijn muziekwerk. Uit zijn archief selecteerde hij meer dan 300 foto's van bands en zangers: van Nirvana, U2 en Nick Cave tot Siouxsie Sioux, REM en The Rolling Stones. Een belangrijk deel is nooit eerder voor het publiek te zien geweest. Tegelijkertijd toont het aangrenzende Gemeentemuseum Den Haag een retrospectief waarin Corbijns ontwikkeling van muziekliefhebber tot succesvol fotograaf en veelzijdig kunstenaar centraal staat. Deze dubbeltentoonstelling is het meest complete overzicht van Corbijns oeuvre tot nu toe biedt. Vanwege het succes van de exposities zijn beide musea iedere vrijdag open tot 21:00 uur én is de tentoonstelling in het Fotomuseum verlengd tot 16 augustus 2015 ( Hollands Deep in het Gemeentemuseum is tot 21 juni te zien).










Anton Corbijn
Anton Corbijn (Strijen, 1955) fotografeerde talloze grootheden: Nelson Mandela, David Bowie, Kate Moss, Gerhard Richter, Robert de Niro. De kracht van zijn werk schuilt in zijn betrokkenheid met de geportretteerden die hij vaak ook bewondert. Dat zie je terug in de indringende foto's waarvan vele zijn uitgegroeid tot iconische beelden. "Ik ben geïnteresseerd in mensen die zich 200% geven aan wat ze willen maken", zegt hij daar zelf over. "De intensiteit van het creëren is wat mij boeit in de artiesten. Zelf had ik graag schilder willen zijn." Corbijn begon in 1972 met het fotograferen van concerten. Hij ontdekte dat hij met een camera op zijn borst gemakkelijk een plek vooraan kreeg, dicht bij zijn helden. De camera vormde het perfecte 'masker' voor de verlegen muziekliefhebber die de eerste elf jaar van zijn leven opgroeide als domineeszoon op een dorp bij Rotterdam, omgeven door het Hollands Diep en ietwat geïsoleerd van de buitenwereld. De eerste foto’s maakte hij jaren later in Groningen met het toestel van zijn vader.
In 1974 en 1975 volgde hij de School voor Fotografie in Den Haag, maar voelde zich er absoluut niet thuis. In deze periode ontmoette hij de opkomende pianist Herman Brood die hij tot aan diens dood in 2001 bleef fotograferen. Naast fotograaf is Corbijn ook grafisch vormgever, maakt hij sinds 1983 videoclips en ontwerpt podia. Sinds 2007 legt hij zich met groot succes steeds meer toe op speelfilms.

Invloed
Het werk van Anton Corbijn heeft grote invloed gehad op de internationale muziek- en portretfotografie. De creatieve en eigenwijze manier waarop hij sinds de jaren zeventig artiesten vastlegt, is zijn handelsmerk geworden. Zo weet hij in zijn foto's de geportretteerden te ontmaskeren zodat we een andere kant van ze te zien krijgen. Vaak in zeer korte tijd lukt het hem om geslaagde portretten te maken. Soms geeft hij artiesten juist letterlijk een masker, zoals hij deed met onder meer The Rolling Stones, U2 en Arcade Fire. Hierdoor krijgen ze een bijna mythische uitstraling.

Omgeving
Ook zonder maskers blijft er in de foto's van Corbijn altijd veel te raden over. De fotograaf weet telkens weer een diepere laag in zijn werk aan te brengen door de manier van afbeelden en het gebruik van verschillende technieken. De omgeving speelt een belangrijke rol in Corbijns werk. De meeste foto's maakt hij buiten de studio en worden zorgvuldig geënsceneerd. Uit zijn archief selecteerde hij tientallen werken waarin de locatie een belangrijke achtergrond vormt.

Inspiratie
Corbijn beschouwt zichzelf als een mengvorm van een klassieke portretfotograaf en een documentair-fotograaf die de mens vastlegt in zijn eigen omgeving en omstandigheden. Inspiratie voor de dramatische effecten die hij in zijn foto's aanbrengt, waaronder de sterke contrasten en stevige korrel, haalde hij in de jaren zeventig uit de weerbarstige documentairefotografie van onder anderen Ed van der Elsken en Koen Wessing.

Samenwerkingen
Binnen de muziekwereld is het bijzonder dat er zulke lange samenwerkingen bestaan tussen hem en vele zangers en bands. Zo werkt hij al sinds begin jaren tachtig voor U2 en Depeche Mode (DM). Niet voor niets wordt Corbijn vaak het vijfde bandlid van U2 genoemd of het vierde van DM. Door de foto's, albumhoezen en videoclips die hij in de loop der jaren maakte, heeft Corbijn een belangrijke invloed gehad op het imago van veel bands. Voor Depeche Mode ontwerpt hij bovendien niet alleen de logo's en hoezen maar ook de stage sets sinds 1993. Het werk voor DM wordt als één groot Gesamtkunstwerk in een aparte ruimte vertoond. Met de vrouwen-punkgroep The Slits was hij in 1980 kort 'on the road'. De reportage die het Fotomuseum daarvan laat zien is nog nooit eerder getoond.

Regisseur
Inmiddels is Corbijn, die tegenwoordig in Den Haag woont als hij niet op reis is, meer dan een fotograaf. Het regisseren van muziekclips sinds 1983 en speelfilms sinds 2007 vormt een steeds groter onderdeel van zijn werk.

Hollands Deep
Eveneens in het voorjaar van 2015 organiseert het aangrenzende Gemeentemuseum de tentoonstelling Hollands Deep. Het museum presenteert in dit retrospectief hoogtepunten uit alle series van de fotograaf en regisseur. Startpunt zijn Corbijns grofkorrelige zwart-wit foto's van musici uit de jaren '70 en '80. In latere fotoseries wordt getoond hoe hij steeds zijn grenzen verlegt door nieuwe thema's te kiezen en te experimenteren met technieken en materialen.

Meer over Anton Corbijn 1-2-3-4:
antoncorbijn.com
www.fotomuseumdenhaag.nl

---
pmc © 14 augustus 2015

Zandvoort aan Zee

Vandaag met de trein naar Zandvoort aan Zee om daar samen met een vriendin een hapje en een drankje te doen.
Ik kan me eigenlijk niet meer heugen wanneer ik voor het laatst met de trein naar Zandvoort ben geweest. Het moet ongeveer 15 jaar geleden zijn geweest. Normaal gesproken ga ik met de fiets. Vandaag op het station en in de trein schoot het me weer te binnen waarom je in de zomer bij mooi weer beter niet met de trein naar het strand kunt gaan.

Aan het strand uit de zon bij strandtent Bruxelles aan Zee was het heerlijk vertoeven.

---
pmc © 3 augustus 2015

Rotterdam

Gisteren naar Rotterdam geweest met de trein samen met een vriendin. Sinds ik een Museumkaart kado heb gekregen, reis ik nu wat vaker het land af om diverse musea te bezoeken, vorige week zondag nog het Stedelijk.
In Rotterdam heb ik het Nederlands Fotomuseum bezocht (was de eerste keer) en het Boijmans van Beuningen (was alweer ruim 30 jaar geleden).
Natuurlijk kwam de Erasmusbrug ook weer in beeld. Ik denk dat dit de meest gefotografeerde brug van Nederland is. Dit is mijn bijdrage. Tussendoor nog een hapje gegeten bij Bazar in de Withte de Withstraat.

---
pmc © 30 augustus 2014

Kröller Müller Museum

Vandaag samen met een vriendin een bezoekje gebracht aan het Kröller Müller Museum. Eerst met de trein vanaf Amsterdam Centraal naar Ede-Wageningen en aldaar de OV-fiets genomen om het laatste stuk (14 km) over de Hoge Veluwe te fietsen. Na heel wat kilometers te zijn omgereden, kwamen we na ruim twee uur fietsen uiteindelijk bij de ingang van het Nationaal Park De Hoge Veluwe in Otterlo aan.




Helene Kröller-Müller

Helene Emma Laura Juliane Kröller-Müller (Horst (Essen), 11 februari 1869 - Otterlo, 14 december 1939) was een van de eerste vrouwen in Europa die een grote kunstcollectie bij elkaar bracht.

Biografie

Helene Müller werd geboren in het gezin van een Duitse industrieel. Ze trouwde in 1888 met de Nederlandse zakenman Anton Kröller en kreeg met hem vier kinderen. Müller volgde vanaf 1906 lessen kunstbeschouwing bij de kunstcriticus H.P. Bremmer, waarna ze een jaar later kunstwerken ging verzamelen uit de zeventiende eeuw, de tweede helft van de negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw, waarbij Bremmer een adviserende rol speelde. Ze kocht niet alleen schilderijen en tekeningen (zoals 91 schilderijen en 185 tekeningen van de schilder Vincent van Gogh), maar ook schilder-, beeldhouw-, teken- en prentwerk van Redon, Seurat, Braque, Picasso en Mondriaan. Ook kocht zij kunst uit vroegere perioden, tot in de vijftiende eeuw, zoals Grieks keramiek en schilderijen uit China en Japan.

In het Kröller-Müller Museum dat in 1938 werd geopend in Nationaal Park De Hoge Veluwe, het voormalige enorme landgoed van het echtpaar, is de kunstverzameling te bewonderen. Haar favoriete schilderijen zijn in een aparte zaal ondergebracht.

Helene Kröller-Müller heeft 30 jaar lang een uitvoerige correspondentie gevoerd met een twintig jaar jongere vertrouweling: de uit Zwolle afkomstige Sam van Deventer. Hij was jongste bediende en later vertegenwoordiger in Bremen van de NV Müller & Co, waar Anton Kröller één van de directeuren was. Anders dan echtgenoot Kröller deelde hij haar grote belangstelling voor kunst.

Er wordt wel eens gesuggereerd dat Sam en Helene een verhouding hadden. Van Deventer had namelijk op de eerste etage in het jachthuis op de Hoge Veluwe zijn eigen appartement, met een zit/slaapkamer, een kledingkast en eigen badkamer. Hij was, buiten de architect Henry van de Velde - die tijdens de bouw van het museum ook tijdelijk in het jachthuis woonde - en naast het echtpaar Kröller, de enige die vanaf de bouw zijn eigen vertrekken had in het jachthuis. Er was een smal trapje aanwezig dat van boven direct naar Helenes slaapkamer voerde. Het trapje maakte het Van Deventer eventueel mogelijk om snel en ongezien af te dalen naar Helenes slaapkamer.

Van Deventer trouwde zeven jaar na de dood van Helene op 51-jarige leeftijd. 33 jaar na het overlijden van Helene kreeg hij zijn graf op de Franse Berg, samen met Anton en Helene. In de Tweede Wereldoorlog sympathiseerde van Deventer met de Duitse bezetters en ontving in het Jachthuis regelmatig hoge Duitse ambtenaren en militairen.

Behalve de kunstwerken die Sam van Deventer, geïnspireerd door Helene Kröller-Müller, had verzameld, werd na de dood van zijn zoon Rudi ook een kist aan het museum overgedragen. Die kist bevat een groot aantal brieven van Helene aan Sam, veel brieven aan haar vier kinderen en andere correspondentie van het echtpaar Kröller-Müller. Uit de briefwisseling met Sam komt Helene over als een koppige en gedecideerde vrouw die bijzonder moeilijk deed tegen de architecten die een museum moesten ontwerpen. Ludwig Mies van der Rohe stuurde ze de laan uit en met Berlage maakte ze zo vaak ruzie dat hij zelf opstapte. Door veel geld uit te geven aan schilderijen van Van Gogh en deze in de VS ten toon te stellen, hielp ze deze naamsbekendheid geven. Rovers' onderzoek toont het grote belang van private kunstverzamelaars voor de kunstwereld aan. Als mecenas gaf Helene de moderne kunst een duw.

Wetenswaardig

In Nationaal Park De Hoge Veluwe ligt ook het fraaie Jachthuis St. Hubertus van de architect Berlage. Een groot museum, ontworpen door Berlage, had de kroon op haar werk moeten worden, het is door de dreigende Tweede Wereldoorlog echter nooit gebouwd. Een bescheidener huisvesting is het huidige Kröller-Müller Museum.

Externe links

Informatie over Helene Kröller-Müller

collectie Museum Kröller-Müller - achtergrondinformatie collectie

Kröller-Müller Museum

---
pmc © 27 juli 2014

Tussenstop: Schaarbeek

Verlaten stations tijdens de treinreis van Amsterdam naar Gent.

---
pmc © 25 oktober 2012

Bossche bol

Lekker genieten van een Bossche bol samen met Maud
Banketbakkerij - Lunchroom de Groot Den Bosch.

Vandaag speciaal met de trein op en neer Amsterdam naar Den Bosch geweest. Het was voor mij meer dan 30 jaar geleden dat ik hier voor het laatst was. De Bossche Bol van de Groot smaakt nog precies even lekker als toen.

---
pmc © 16 april 2012

Parijs

Ben weer terug van een korte vakantie van 6 dagen naar Parijs. Vanaf luchthaven Amsterdam Schiphol naar luchthaven Charles de Gaulle in Parijs gevlogen met de KLM, daarna met de trein naar Gare du Nord. Helaas geen foto's van de bezienswaardigheden, alleen 'n foto van de Eiffeltoren.
De Eiffeltoren (Frans: la tour Eiffel) is een monument in Parijs en een van bekendste en meest bezochte bezienswaardigheden van Frankrijk. Hij staat aan de linkeroever van de Seine in het 7e arrondissement van Parijs.

---
phee © 21 maart 2001